Victor, hoe zou je jezelf omschrijven als ondernemer?
“Gek misschien, maar ik zie mezelf niet zozeer als ondernemer, eerder als aanvoerder van de ploeg. Ik geniet van het plezier met de mensen, van het samen successen behalen. Bij Pepperminds België was ik minderheidsaandeelhouder en ook bij Friethoes doe ik het samen. Dat is geen toeval. Vanochtend werd ik door een collega voorgesteld. “Dit is mijn baas”, zei ze. Dat voelde vreemd. Ik ben gewoon een collega, toevallig degene die vertelt hoe we het gaan doen als het moeilijk wordt. Natuurlijk is het fijn als werk geld en dus veiligheid geeft, maar het gaat me uiteindelijk om de lol. Ik vergelijk ondernemen graag met voetballen. Tijdens de wedstrijd doe ik er alles aan om te winnen. Dan ben ik gefocust, precies en zit ik er bovenop. Omdat ik niet wil falen, omdat ik slechte recensies haat. Maar zodra de wedstrijd is afgelopen drinken we samen een biertje. Het is een spel.”
Wat is de grootste uitdaging die je hebt getackeld in de afgelopen jaren?
“Pepperminds opzetten in België viel niet mee. Qua afstand is het niets, maar de werkcultuur is daar zó anders – hiërarchischer, minder open. Belgen doen vaker dingen omdat ze nou eenmaal zo gaan, omdat ze het zo van hun ouders hebben geleerd. Risico’s en fouten worden daarbij gemeden. In die omgeving wilden we van Pepperminds ook de leukste studentenwerkgever van België maken. Omdat ik geloof dat het pas beter wordt als het leuker wordt, en niet andersom. Met hangen en wurgen zijn we het avontuur aangegaan. Uiteindelijk lukte het, omdat we ontelbaar veel gesprekken voerden en van de cultuur de belangrijkste prioriteit maakten. Succes valt of staat uiteindelijk met een klik die wel of niet ontstaat, een klik tussen mensen, cultuur en de markt. Het is net windsurfen. De wind in de zeilen is heerlijk, maar voor het zover is heb je een hoop gedoe.”
Hoe heb je ervoor gezorgd dat jouw bedrijven minder afhankelijk werden van jouw inbreng?
“Ik heb er altijd naar gestreefd om cultuursuperhelden te hebben, mensen die de cultuur door en door kennen en die kunnen doorgeven. Cultuur werkt namelijk als een kompas. Een sterke cultuur scheelt de ondernemer niet tien, niet twintig, maar honderd keuzes op een dag. Bij Friethoes is een van onze uitgangspunten karma. Een klant die om iets extra’s vraagt is dus geen discussiepunt maar een vanzelfsprekendheid. Natuurlijk kan dat! In een bedrijf waar cultuur verwaterd of niet langer vanzelfsprekend is zou ik niet kunnen werken. Het leidt tot veel vragen en die kosten een hoop tijd. Wat natuurlijk ook helpt om bedrijven minder afhankelijk te maken van de ondernemer: mensen aannemen die dingen kunnen en heldere doelen stellen.”
Wat is het belangrijkste inzicht dat je als ondernemer hebt opgedaan?
“Vroeger dacht ik dat je van ondernemen rijk zou worden en dat je dan op je veertigste kan stoppen. Dat blijkt toch anders te zitten. Ik heb financieel niet te klagen, maar ondernemen gaat vooral over avontuur. Ik ben de veertig gepasseerd, maar de verhalen blijven zich opstapelen. Als ondernemer maak je impact op je eigen en andermans leven. Sinds ik dat scherp zie maak ik andere keuzes. Bij Pepperminds heb ik eens een miljoenendeal laten lopen omdat er flink gedrukt werd op de prijs. Het was een enorme kans, maar het ging niet samen met onze ambitie om de leukste werkgever van België te zijn. De uitjes moeten ergens van betaald worden.”
Wat zou je willen zeggen tegen ondernemers en managers in bedrijven met 10 tot 400 medewerkers?
“Je hoeft het wiel niet opnieuw uit te vinden, alles is er al. De ontdekking dat er kaders bestaan waarbinnen ik mijn bedrijf kan leiden gaf me veel rust. Ik gebruik Scaling Up omdat het lekker praktisch is, maar je kunt ook iets anders kiezen. Het gaat erom dat je je vasthoudt aan een kader en de dingen simpel houdt. Ondernemen is ook veel keuzes maken, daar kun je maar beter zo min mogelijk tijd aan besteden. Een grid helpt. Eigenlijk zijn er drie dingen belangrijk: strategie, ritme en kpi’s. Als je dat herhaalt kom je vanzelf in een flow. Trust the process.”