Potjes op het vuur

Groeien moet. Wanneer je niet groeit sta je stil. Wanneer de concurrentie dan wel groeit, lever je marktaandeel in en verlies je marktdominantie. En daarmee schaalvoordelen, inkoopvoordelen, marge en reputatie.

Groei is ook onontbeerlijk voor het carrièreperspectief van medewerkers. Bij stagnatie gaan de ambitieuzen vanzelf om zich heen kijken en verlies je de beste krachten. Kortom, groei moet.

Maar het is niet eenvoudig om een bedrijf voortdurend te laten groeien. Zeker niet wanneer de markt is verzadigd, producten aan het einde van hun levenscyclus zijn of de concurrentie gewoonweg te zwaar is.

Mijn compagnon en ik zorgden daarom dat we voortdurend initiatieven ontwikkelden die toekomstige groei zouden kunnen faciliteren. Wij noemden dat onze ‘potjes op het vuur’. Een nieuw onderzoeksproduct, een nieuwe business unit of een nieuwe datacollectie methode, zoals internetpanels. We waren continue alert op nieuwe ideeën met groeipotentie en zetten deze langzaam op het vuur.

Terugkijkend was die vernieuwingsdrift een belangrijke oorzaak achter ons succes. Nooit stilzitten. Kansen herkennen en vooral gewoon doen. Ons recept was eenvoudig. Om de druk erop te houden stelden we altijd een medewerker als projectleider aan.

We werkten niet vanachter het bureau maar praatten steevast eerst met potentiële klanten. Vervolgens zochten we een partij voor en met wie het product konden ontwikkelen. Vaak mislukte een potje. Soms lukte er eentje. En in een enkel geval – onze internetpanels- overtrof het al onze verwachtingen.

Snelkookpan

Dit weekend sprak ik een ondernemer waarbij een potje uiteindelijk ook uitmondde in een snelkookpan. Mark, tweede generatie ondernemer in een familiebedrijf, zag dat de markt voor exclusieve handgeknoopte tapijten in Nederland onder druk zou komen te staan. Immers, crisis betekent minder huizenbouw en dus minder tapijten.

Weinig van zijn vestigingen lieten nog groei zien. Door zijn experimentele potje van internationaal maatwerk levert hij sinds kort tienduizenden handgeknoopte meters aan Arabische prinsen en top hotels overal ter wereld. Wat een briljante zet.

Doet me erg denken aan een andere bevriende tweede generatie familieondernemer. Heeft een groothandel in sieraden. Lastige markt. Experimenteerde eerst met wat verschillende merklicenties op zilveren sieraden. Besloot toen zijn eigen merk te lanceren. Inmiddels smacht ieder pubermeisje naar de glimmende armbandjes en steentjes en is Zinzi een doorslaand succes.

Tegenover deze succesverhalen staan helaas talloze bedrijven die het niet overleven. Waar ondernemers geen potjes klaar hadden staan en te veel zijn blijven hopen dat het vanzelf zou aantrekken. Die kosten wilden besparen en geen experimenten wilden financieren. Zonde. Hoe staat het eigenlijk met uw potjes?

Eerder gepubliceerd in het FD.

Bewaren

ScaleUp Company