De verspillende kant van marketing

Wat een verspilling. In een tijd waarin we zuinig moeten zijn op onze resources lijkt marketing alleen maar meer te verspillen. Leveranciers storten nog meer marketingboodschappen over ons heen. Hoe meer leveranciers zenden, hoe minder we luisteren. En hoe minder leveranciers gehoord worden, hoe meer ze zenden. Hoe doorbreken we deze cirkel?

Verspilling van resources
Bij verspilling denk je gelijk aan energie, grondstoffen en materialen. En als je de hedendaagse marketing beschouwt, dan kun je je vraagtekens zetten bij de effectiviteit van campagnes. Denk maar eens terug aan de $ 3 miljoen kostende Groupon campagne bij de Super Bowl een paar maanden geleden. Maar ook in ons dagelijks leven strijden leveranciers met grote inspanning en vasthoudendheid om onze aandacht. Verpakkingen in de winkel zijn soms mooier dan de inhoud. Geen mogelijkheid blijft onbenut om er een reclameboodschap tegen op te plakken. Iedere leverancier wil wel top of mind zijn. Dat kost een boel geld en grondstoffen en niet te vergeten tijd, werk en creativiteit.

Social media vergroot verspilling
Social media vergroot deze verspilling. Social media maakt het mogelijk om laagdrempelig contact te hebben met klanten. Het is nu mogelijk om met een beperkte investering in tools via allerlei kanalen de klant te bereiken. Of misschien is lastig vallen een betere omschrijving. Want waar social media uitblinkt in de mogelijkheid een dialoog te voeren, gebruiken veel leverancier het als nieuwe kanalen om een monoloog de wereld in te slingeren. Kijk op YouTube maar eens een filmpje over het leefhabitat van de Amerikaanse eekhoorn. Ondertussen word je lastig gevallen met advertenties of je een domeinnaam wilt kopen. Totaal uit context, wat een verspilling.

Verkrachting van mental space
Die tsunami aan prikkels kunnen wij als consument niet verwerken. De hoeveelheid aan informatie verdubbelt elke 2-3 jaar, terwijl onze capaciteit tot informatieverwerking gelijk blijft. We worden informatieschuw en wantrouwen de informatie van leveranciers. Ons beoordelingsvermogen ligt lam en dat zet aan tot passiviteit. Een overdaad aan informatie schaadt. Kijk maar naar de TV waarin advertenties steeds indringender worden getoond. Er is geen ontkomen aan. Leveranciers doen er alles aan om top of mind bij ons te komen. Terwijl zij in feite onbeschaamd onze personal mental space binnen dringen.

Niets is wat het lijkt
De hoeveelheid informatie neemt exponentieel toe. Eind 2010 werd er 35 uur video geüpload naar YouTube. Per minuut! Vandaag is die hoeveelheid 48 uur videomateriaal per minuut. Die hoeveel informatie is onverteerbaar. Klanten zijn begonnen met het negeren van informatie. Soms omdat ze daar voor kiezen, altijd omdat ze niet anders kunnen. Regelmatig leidt informatie van leveranciers tot negatieve klantbeveling. Terwijl in de boardroom van grote bedrijven marketing managers tevreden kijken naar de besteding van hun budgetten, zijn klanten aan het afhaken. De kloof tussen leveranciers en klanten is met alle hedendaagse mogelijkheden niet gedicht. Sterker nog, die kloof is alleen maar groter geworden. Waar leveranciers denken dat ze hun klanten kennen, zijn de klanten sneller veranderd dan de leveranciers.

Verspilling stoppen?
Maar hoe doorbreken we deze cirkel van ‘harder schreeuwen, minder luisteren’? Moeten we die cirkel wel doorbreken? Hoe zou de wereld eruit zien als we een veel effectievere vorm van marketing vinden, die veel minder verspilt? Of doen we nu aan marketing? Zou het bijdragen aan een betere wereld?

Wat denk jij?

ScaleUp Company